Aşk

Sonuçta kaçmaktır aşk , Koşmak masallarda kaldı.

Aşk

Aşkı düşürdüğünüz kelimeler bile şaşkın bu düşüşüne. Sahi nedir aşk? Var mıdır aşk? Hoşlanma ile başlayan olmayacağına üzüldüğümüz elimizden kaybolduğu için  suçunu karşı tarafa havale edip çekildiğimiz yaklaşınca yakacakmış hissiyatını alıp uzaktan sevdiğimiz, uzaklığın verdiği acıyı derinler boyu her adımda hissettiğimiz duygu değil midir aşk? Kaldıramadığımız doğaüstü bir gerçektir aşk bu yüzden gördüğümüz tek yer kitaplar ve filmler değil midir? Yapraklarımız dökülünceye kadar aşk ,sanki bildiğimiz bir sınırımız varmış gibi birde anlamsız kaçışların başlangıcıdır aşk , değil midir? Çıkıp kim açıklayabilir gözlerin her an aramasına rağmen köşe bucak kaçmaları ? Bunca yıl , bunca asır nasıl olur da açıklanamaz bu sihir ! Raflara kalkmış kitaplar bile koskoca mübalağalar ile dolu , onsuz olmadığı günün lanetinden bahseden satırlarla dolu peki o var iken bile nasıl kaçarım yollar boyu, nasıl hasret ile boğulmam geceleri ? Ah o kelimeler nasıl da dokunur kalbimizin derinlerine , peki neden her dudaktan çıkan kelimelerle aynı değil ? 
Sevgili ben satırlar boyu ağladım nasıl anlatırım ki seni andığım şarkıda ayaklarımın tutmayışını , ellerimin gözlerime zor uzandığını , nefes almayı sigarasız unuttuğumu ah sevgili her kadehte yine seni anmak göğsümün ortasındaki zorlanmanın sebebi. Ne kadar zor anlatmak düşünürken seni, hele ki düşerken yerlere ,sevgili kaçışım senden değil kaçışım iki kelimeye sığdırılan aşkta...
Kaçışım gülüştüğümüz anların hatrına... 
Sevgilim yine varışım sensin yarına...