Adnan Özer Senfonik Kitap Şöleni

Adnan Özer Senfonik Kitap Şöleni

Adnan Özer Senfonik Kitap Şöleni

‘şiire can veren şiirbazlara…”

sisler bulvarında bakışsız bir kedi kara
rüzgar dolu konaklar kurulur
bir denizin çekildiği bütün kıyılara
gerçeğin öte yakasında
insan aşklarının külüdür çokça

yaz geçer… remler redler hadler başlar
suda sekip durur hayat
yarınsız bir kederin pusulasıdır
yağmurlu deniz feneri

yalnızlık, gece müziği… çocuklar gemisi…
düş kuyusu… dip sevgi…
pulbiber mahallesi…
tek şekerli çınar altı…
hurra horozdan korkan oğlan…
biraz da otuz beş yaşım
sokak prensesi gibi dolaşır direkler arasında
fahriye abla
sormayın hiç, ruhi bey nasıldır

garip elleri vardır özgürlüğün
bende ve biraz ötemde… ufkun dışında
kara bakır dolar, kaligari geri döner
yuvarlağın köşesine kurulunca zaman haritası
gecenin neresinde kaldığı unutulur
günaydın gül yaprağının

bu bir temmuz bildirisidir
öyle kimsesiz gelip geçer
memleketimden insan manzaraları

nice kaygılardan sonra başlar bir uzak fırtınada
görünmez olur sebil ve güvercinler
kaza süsü verilmiş ölü bir yaz
hançer ya da lirik, bir ömür böyle geçer
nereye uçar gökyüzü kimse bilemez
soğuk otların altındayız
az kaldı kışa

susmasa da sevda sözleri
vakit yoktur hüzünlenmeye
birazdan gidecektir hüznün dalgın kuşları
incecik değer yüzüne yağmur taşları
rahatı kaçan ağaç ölür
erken sözler susar çoktan
aziz bir istanbul hatırası gibi tutar elinden
bir çocuk, bir de allah

suya düşer ahşap anahtar… su çürür
saat sekizi geç vurur sen uyanmazsan
uzun sürer kül, rüzgar saati geldiğinde

her şey olsun da sen yüzünü düşürme
hasretinden prangalar eskitirken şairler
uzak değildir ateş dansının başlaması

dünya çarpıyor yüzüme
büyük saat susar, aşkın la sesi susar
ansızın güz bastırır
geçtiği her şeyi öper zaman

//www.siirdiyari.com