Abdulhakim Koçin - Güzel Sevgili

Abdulhakim Koçin - Güzel Sevgili

Abdulhakim Koçin - Güzel Sevgili

Bir ölü sessizlik
Çökerken kentin üstüne
Konuşuyorsun
Toprak
Deniz ve rüzgar
Bilir dilini
Kuşlar bilir dilini
Ey yar
Sana yöneliyorum
Sana apansız geliyorum
Tir tir titreyerek
Karşında yemin-i billah ederek
And olsun
Bulmalıyım
Sana özgü
Sana mahsus
Bir şiir dili
Ve seni
Adını ey anmadığım
Güneşten ve eşten güzel sevgili